Αρχική arrow Νέα arrow Συνέντευξη της Λένας Μαντά στην Μαρίτα Μυρωνάκη
Συνέντευξη της Λένας Μαντά στην Μαρίτα Μυρωνάκη



Συνέντευξη
Η συγγραφέας Λένα Μαντά  μιλά για τα βιβλία και τη Ζωή 
       Στο Κέντρο Καρδιάς 95 fm στην  Μαρίτα   Μυρωνάκη


Η Λένα Μαντά γεννήθηκε  στην Κωνσταντινούπολη αλλά από πολύ μικρή ηλικία ήρθε στην Ελλάδα, σπούδασε νηπιαγωγός, χωρίς όμως ποτέ να εξασκήσει το συγκεκριμένο επάγγελμα, για τρία χρόνια είχε ένα θίασο κουκλοθεάτρου, (με έργα δικής συγγραφής. Υπήρξε διευθύντρια σε ραδιοφωνικό σταθμό στην Αθήνα,  είναι παντρεμένη έχει δύο παιδιά, μένει μόνιμα στο Καπανδρίτι,
«Το σπίτι διπλά στο ποτάμι» (έχει  ξεπέρασει τις 180.000 χιλιάδες πωλήσεις) το « Έρωτας σαν βροχή»,που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι πέρυσι  «η Λύκαινα της πόλης», «η Άλλη πλευρά του νομίσματος», τα πρώτα «Την μέρα που σε γνώρισα», το« Βαλς»  μαζί με όλα τα άλλα που μας έχει δώσει, παραμένουν ανάμεσα  στα αγαπημένα  μας βιβλία. 

Εντός του Μαΐου  κυκλοφορεί το νεότερο βιβλίο της    « το Τελευταίο τσιγάρο».
Μια ιστορία για τη ζωή ενός ανθρώπου που συναντήθηκε με τη φωτιά. Μια ιστορία για ένα… τελευταίο τσιγάρο…
Όλη η ζωή του Μιχάλη… ένα τελευταίο τσιγάρο. Ένα τελευταίο τσιγάρο, προτού πάρει την απόφαση να παντρευτεί τη γυναίκα που αγάπησε κι ας ήταν τόσο νέος. Ένα τελευταίο τσιγάρο, προτού στραφεί σε ένα ριψοκίνδυνο επαγγελματικό βήμα, που τον εκτόξευσε στην κορυφή για να τον ρίξει σ' έναν γκρεμό δίχως τέλος. Ένα τελευταίο τσιγάρο, για να μην πηδήξει στο κενό, όταν η ζωή του, η δουλειά του, τα όνειρα και ο έρωτας έγιναν στάχτες και αποτσίγαρα… Και ένα τελευταίο τσιγάρο, όταν μπροστά του ορθώθηκε η απειλή μιας ύπουλης ασθένειας και η κόρη του βούλιαξε στο σκοτάδι της - η νευρική ανορεξία άρχισε να κεντά βασανιστικά τις μέρες της, αλλά ο Μιχάλης ήταν αποφασισμένος να μη γίνει και το παιδί του στάχτη στην πυρά της. Δίπλα του, η Μαρκέλλα, φύλακας άγγελος της ζωής του και μια πραγματική φίλη που μόνο στα βιβλία συναντάει κανείς… Ή μήπως όχι;





Μαρίτα: Μετά το «Άλλη πλευρά του νομίσματος», που είναι ένα αντρικό βιβλίο πέρασες σε στο « Έρωτας σαν βροχή» καθαρά γυναικείο εδώ όλα είναι πολύ όμορφα πολύ γλυκά τρυφερά.. είναι ένα βιβλίο ιδιαίτερο και μόνο από το χρώμα του, είναι ροζ, και είναι μία ιστορία αγάπης,
 Λ. Μαντά: Το « Έρωτας σαν βροχή» ήταν ένα βιβλίο που ήθελα πάρα πολύ να γράψω, .βέβαια είναι ένα βιβλίο εντελώς ρομαντικό  
Μαρίτα: Πως σου ήρθε αυτή ή επιθυμία
Λ. Μαντά:, Από μια απλή ιδέα που μου δόθηκε. Ξεκίνησε από πολύ πολύ παλιά,
οι αναγνώστες θα ξαφνιαστούν γιατί το όνομα της ηρωίδας είναι Κλέλια, και όσοι έχουν διαβάσει Ξενόπουλο θα τους έρθει στο μυαλό σίγουρα η «Αναδυομένη»  Η Κλέλια λοιπόν είναι γεννημένη στην Κέρκυρα, χάνει την μητέρα της στην γέννα,  η μητέρα της ηρωίδας του βιβλίου μου   , επειδή αγαπάει πάρα πολύ αυτό το συγκεκριμένο βιβλίο επιλέγει να δώσει στην κόρη της αυτό το όνομα. Της δίνεις ίσως και μια κληρονομιά, γιατί, στον δρόμο της Κλέλιας θα βρεθεί ένας πάρα πολύ ρομαντικός Παύλος, ο οποίος θα την αγαπήσει, αλλά εκείνη θα τον δει μόνο σαν φίλο, και θα ψάχνει τον Ντέμη της που θα τον βρει στο πρόσωπο του Νικηφόρου, γιατί όσοι ξέρουν τον μύθο της «Αναδιομένης», την Κλέλια την αγάπησαν δύο αδέρφια, ο Ντένης και ο Παύλος. Όταν η Κλέλια επέλεξε τον Ντένη, ο Παύλος επέλεξε να φύγει. Ο Παύλος όμως της Μαντά, επιλέγει να μείνει σαν πολύ καλός φίλος, να παλέψει, να βοηθήσει, να μαζεύει τα συντρίμμια της Κλέλιας, κάθε φορά που αυτά έρχονται στην ζωή της εξαιτίας του Νικηφόρου.
Μαρίτα: Εδώ βλέπω λοιπόν, μια γυναίκα να περνάει τα μύρια όσα, αλλά να υπάρχει ένας πιστός φίλος που είναι και ερωτευμένος, και δεν την προδίδει ποτέ.
Λ.Μαντά: Έχω πει ότι δυστυχώς οι Παύλοι αυτού του κόσμου, είναι και καταδικασμένοι να παραμένουν φίλοι, γιατί οι γυναίκες είμαστε λιγάκι, σαν τις νυχτερινές πεταλούδες, που έλκονται από το φως και ας ξέρουν ότι τελικά θα καούνε.
Μαρίτα: Το φως από την αληθινή πλευρά του, δεν σε καίει ποτέ, Τα συναισθήματα γίνονται σκέτη φωτιά. Αλλά μην τα περιορίσουμε  μόνο για τις γυναίκες , το ίδιο ισχύει και για τους  άνδρες, έχουν μια γυναίκα που τους λατρεύει και αυτοί θέλουν την άλλη που δεν τους δίνει σημασία
Λ. Μαντά: Αυτό είναι ίσως το ανικανοποίητο του ανθρώπου γενικά. Ότι έχουμε καμιά φορά δεν το εκτιμάμε. Και ότι απομακρύνεται από εμάς απλώνουμε το χέρι να το πιάσουμε.
Μαρίτα: Μήπως είναι η ανάγκη της περιπέτειας, μήπως εκείνο το σίγουρο το λιμανάκι, το ψάχνεις στις μεγάλες ηλικίες.
Λ.Μαντά: Ή έχεις χορτάσει εμπειρίες, οπότε ψάχνεις το λιμάνι σου. Μέσα στις εμπειρίες είναι όμως και πάρα πολλές απογοητεύσεις και αυτό είναι άδικο για το λιμάνι μετά. Δηλαδή να το πούμε λαϊκά, αφού έσπασες τα μούτρα σου, τώρα ψάχνουμε κάτι το οποίο θα μας κάνει πλαστική. Δεν είναι έτσι , καλό είναι να εκτιμούμε αυτό που έχουμε πριν το χάσουμε γιατί μετά είναι αργά.
Μαρίτα:  πόσο σημαντικό είναι, να εκτιμάς αυτό που έχεις δίπλα σου, να το αγαπάς, να το σέβεσαι, και να καταλαβαίνεις ότι παρακάτω μπορεί να υπάρχει πιο όμορφή από την πεντάμορφη η εξάμορφη όπως λέει και η βάννα Μυρωνάκη!    Λένα Μαντά που πάνε οι παλιές αγάπες,
Λ.Μαντά: Νομίζω ότι κάπου κρατάνε ένα κομματάκι μέσα μας, δηλαδή κάθε σχέση είτε ερωτική είτε φιλική κάτι αφήνει πάντα μέσα μας, και μένει σε μία γωνία. Με τον καιρό εξομαλύνονται και όταν ανασύρεις μνήμες, ανασύρεις τις καλές μνήμες, αλλά πάντα αφήνει κάτι μέσα μας.
Μαρίτα: Λένε ότι οι εραστές και οι ερωμένες, της ζωής του κάθε ενός, είναι οι μεγαλύτεροι δάσκαλοι. Διδάσκουν πράγματα καλά ή κακά.
Λ.Μαντά: Και οι χειρότερες εμπειρίες ακόμα κάτι αφήνουν, σε διδάσκουν αν μπορείς να πάρεις τα μηνύματα. Λένε ότι δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να παθαίνεις και να μην μαθαίνεις.
Μαρίτα: Πως το κάνεις και παίρνεις τόσο ωραία τα συναισθήματα, τα επεξεργάζεσαι, τα δουλεύεις όπως το κάνεις όλο αυτό το σκηνικό;
Λ.Μαντά: Αν ανατρέξω στις σπουδές μου, η Ψυχολογία που διδάχθηκα εκεί βοήθησε αισθητά. Όμως από εκεί και μετά πρέπει να μάθεις να ακούς. Δηλαδή ακούς του ανθρώπους διδάσκεσαι από αυτά που έχουν να πουν, δεν είναι απαραίτητο να συμφωνείς με τις επιλογές τους, ούτε και εγώ συμφωνώ με τις επιλογές των ηρώων  μου, που τους βάζω και τα κάνουν, πρέπει να μάθεις να τους ακούς και να συμμερίζεσαι. Αν είσαι μόνιμος κριτής των πάντων αυτό σημαίνει εγωισμό.
Μαρίτα: Ίσως και να μην υπάρχουν και λάθη, να είναι όλα εμπειρίες και με την  ωριμότητα της δεδομένη στιγμής να επιλέγεις αυτό ή εκείνο
Λ.Μαντά: Και εγώ δεν θεωρώ ότι κάνουμε κάτι λάθος, είναι εμπειρία.
Μαρίτα: Λέμε καμία φορά πόσο θα ήθελα να γυρίσω πίσω να διορθώσω Λ.Μαντά:. Αυτό είναι τόσο κουτό,  όπως και αυτό που λέμε στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα, αυτό δεν είναι δίκαιο,  αν γυρίσεις πίσω πάλι τα ίδια θα κάνεις.
Μαρίτα: Η εμπειρία μας αλλάζει μας  κάνει  καλύτερους αν την χρησιμοποιήσουμε κατάλληλα .
Λ.Μαντά: Η επιστροφή, δεν σε αλλάζει σαν χαρακτήρα, ο χαρακτήρας είναι ίδιος οι εμπειρίες πλουτίζουν λίγο-λίγο και γίνεσαι αυτό που γίνεσαι τελικά.
Μαρίτα: Να δώσουμε ένα μήνυμα λοιπόν έτσι στις γυναίκες, γιατί αυτές είναι πιο παραπονιάρες, ότι μην κάθεσαι να κλαψουρίζεις για όλα αυτά τα συναισθήματα που μπέρδεψες κάποια στιγμή, αν γυρνούσες πίσω δεν θα τα άλλαζες  γιατί πάλι θα σου έλειπε η εμπειρία που τώρα σε προσκαλεί κάτι καινούργιο να μάθεις
Λ.Μαντά: Οι γυναίκες δεν είναι πραγματικά κλαψιάρες, είναι πολύ δυνατές. Είναι  μύθος το ασθενές φύλλο Τις θεωρώ πιο ευαίσθητες από τους άντρες απλά ,και θα απευθυνθώ  και σε εμάς τις μάνες που μεγαλώνουμε γιους, και τους θέλουμε άτρωτους, είναι λάθος. Δεν υπάρχει πιο γελοία φράση, από «οι άντρες δεν κλαίνε», λες και οι άντρες στερούνται αυτού του ανατομικού αδένα, του δακρυγόνου,  απλά έχουν μάθει να κρύβουν τα συναισθήματα τους.
Μαρίτα: Και αυτό πιέζει πολλές καταστάσεις. Στην εσωτερική ψυχοθεραπεία, η σιωπή μου προς απάντηση σου και κρατάω όλα τα συναισθήματα για μένα,  βάζοντας  ίσον το αποτέλεσμα  είναι καρκίνος.
Λ. Μαντά: Καλό είναι να εξωτερικεύεις τα συναισθήματα σου. Καλό είναι να μιλάς για αυτά όταν έχεις το χρόνο. Εγώ λέω πάντα ότι αισθάνεσαι πες το τώρα, μην αφήνεις να συσσωρεύεται ούτε πίκρα, ούτε οργή.
Μαρίτα: Ένας καλός τρόπος λένε οι θεραπευτές , είναι ότι αν θες να απαλλαγείς από συναισθήματα, κάθισε και γράψτα. Δηλαδή έχεις πικραθεί πολύ από την μητέρα σου, από τον σύντροφό σου , από το παιδί σου, γράψε ένα γράμμα. Μπορεί να του το στείλεις , μπορεί και όχι , αλλά γράψτα να φύγουν.
Λ. Μαντά: Αυτό είναι ένας τρόπος που είναι πάρα πολύ καλός πραγματικά, και ίσως έτσι ξεκινήσαμε κάποιοι να γράφουμε.
Μαρίτα: ¨Έχεις ξεφορτωθεί γράφοντας ότι σε κρατάει πίσω.
Λ.Μαντά: θυμάμαι να γράφω από πολύ μικρή. Που σημαίνει δηλαδή έβγαιναν πράγματα από μέσα μου, κρατούσα ημερολόγιο , ξεκίνησα να γράφω και παραμυθάκια, μάλλον είναι ένας τρόπος φυγής, ο οποίος γιγαντώθηκε στην εφηβεία. Γιατί πραγματικά στην εφηβεία εκεί που είναι όλα δύσκολα, είχα γράψει πάρα πολλά, ήταν διηγήματα, ήταν μικρά μυθιστορήματα, έγραφα πάντως με πολύ ένταση, και από εκεί και μετά η ζωή σε πάει κάπου αλλού. Οικογένεια , παιδιά, σπουδές όλα αυτά, και πάλι  ανασύρθηκε η παλαιά αγάπη, και ξεκίνησα να γράφω, και βγήκε αυτό.
Μαρίτα: Δέχεσαι  κείμενα κατά παραγγελία.
Λ.Μαντά: Όχι, πολλές φορές μου στέλνουν e-mails, να σου πω την ιστορία της ζωής μου και να την γράψεις, λέω λυπάμαι αλλά δεν γράφω κατά παραγγελία. Έναυσμα μπορεί να πάρω από τον καθέναν, αλλά δεν μπορώ να μου πεις κάθισε και γράψε αυτό. Εσύ μπορεί να μου πεις κάτι και να έρθει κάπως αλλιώς.
Μαρίτα: Η αγαπημένη Λένα Μαντά όταν τελειώσει ένα βιβλίο τι κάνει ?
Λ.Μαντά: Το μετά είναι λιγάκι δύσκολο, η αλήθεια είναι αυτή. Το μετά έχει πάντα την μοναξιά από μια πολύ δεμένη παρέα.
Μαρίτα: Είναι σαν το χωρισμό; αποχαιρετώ τους φίλους και φεύγω;
Λ.Μαντά: Είναι δύσκολο γιατί έχεις περάσει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα με αυτούς τους ήρωες, έχουν γίνει μέρος σου, και μέλος της οικογένειά σου, ουσιαστικά. Και ξαφνικά αυτό το πράγμα τελειώνει, και εσύ αισθάνεσαι ότι κάτι ερήμωσε στην ζωή σου, ότι κάτι σου λείπει, βέβαια εμένα είναι επιλογή μου να μένω για αρκετούς μήνες ελεύθερη υποχρεώσεων, με την έννοια ότι παραδίδω πάντα τα βιβλία μου λίγο πριν το Πάσχα, και μετά , όλο το καλοκαίρι το αφιερώνω στο να διαβάζω άλλα βιβλία να ενημερώνομαι, γενικά να ξεκουράζομαι.
Μαρίτα: Με συγκίνει  Λένα, ότι βλέπω τον σύντροφό σου να είναι μαζί σου κοντά σου. Αυτό είναι υπέροχο. Κρατάς το δικό του επίθετο
Λ.Μαντά: Κράτησα το Μαντά από τον πρώτο καιρό του γάμου μου, και πριν ασχοληθώ επαγγελματικά, από την ηλικία μου αφαιρώ 18 χρόνια, είναι τα χρόνια που πέρασα χωρίς τον Γιώργο, και λέω η ζωή μου ξεκίνησε από εκεί. το Μαντά το κρατάω στα βιβλία μου και στην ζωή μου είμαι η Λένα Μαντά.
Μαρίτα Σε βοηθαει
 Λ.Μαντά βεβαία ο Γιώργος ήταν εκείνος που έτρεξε τα βιβλία, βρήκε τις εκδόσεις Ψυχογιός, όταν θέλησα να αλλάξω εκδότη, είναι δίπλα μου, ανά πάσα στιγμή.
Μαρίτα: Εκείνος γράφει;
Λ.Μαντά:  Όχι. Διαβάζει πάρα πολύ.
Μαρίτα: Σου κρίνει τους ήρωες, σου λέει βρε συ Λένα εκείνον δεν τον κάνεις λίγο διαφορετικό;
Λ.Μαντά:  Όχι, όχι σε αυτό δεν επεμβαίνει, ο Γιώργος κάνει την πρώτη ανεπίσημη επιμέλεια στο βιβλίο. Αν υπάρχουν ανακολουθίες χρονικές, δεν ξέρω πως κατορθώνει και τις εντοπίζει, γιατί μέσα στην ορμή της γραφής, αυτό το πράγμα σε παρασύρει και δεν έχεις, κάνεις κάποια λάθη. Αυτά είναι ο πρώτος που μου τα εντοπίζει. Και αυτός διαβάζει πάρα πολύ. Και το καλοκαίρι για μας είναι η χρυσή εποχή. Το χειμώνα που γράφω, δεν μπορώ να διαβάζω με μπλέκουνε.
Μαρίτα: Τα παιδιά σου είναι μεγάλα , αναγνώστες σου φαντάζομαι
Λ.Μαντά:  Ο γιος μου είναι 23 και η κόρη μου 18 ετών. Είναι αναγνώστες μου βεβαίως , ο γιος μου είναι και λίγο πιο επικριτικός, ως μεγαλύτερος.
Μαρίτα: Το χρησιμοποιεί αυτό για να ρίχνει κορίτσια;
Λ.Μαντά: Καθόλου, ίσα-ίσα στα facebook, και σε όλα αυτά που κινούνται τα παιδιά μου , δεν έχουν το επίθετό τους. Αυτό ήταν κάτι που το προσέξαμε πάρα πολύ με τον άντρα μου, από την αρχή δεν ήθελα να εμπλακεί η οικογένεια.
Μαρίτα: Πως είναι η καθημερινότητα σου  
Λ.Μαντά:  Είμαστε από τις οικογένειες που έχουμε την τύχη λόγω εργασιακών συνθηκών, να τρώμε κάθε μεσημέρι μαζί.. Η Λένα είναι αυτή θα μαγειρέψει, που τα παιδιά θα της γκρινιάξουν γιατί δεν θέλουν τα όσπρια, Η Λένα είναι αυτή που θα πάει στην αγορά για ψώνια, που θα φροντίζει για τις κοινωνικές εκδηλώσεις, τα δώρα κ.λ.π.,. Αλλά τις ώρες που γράφω και έχω την πολυτέλεια να μην δουλεύω , γιατί αυτό είναι πολυτέλεια στις μέρες μας,, Ας πούμε όταν μιλάω με την Πασχαλία την Τραυλού, συγγραφέα επίσης των εκδόσεων Ψυχογιός, εκείνη δουλεύει. Και περιμένει να σχολάσει, και μάλιστα μου έχει πει- σηκώνεται 5 η ώρα το πρωί, για να καθίσει να γράψει λίγο, πριν προλάβει να φύγει για την δουλειά της. Δηλαδή οι γυναίκες συγγραφείς οι οποίες είναι και εργαζόμενες, ουσιαστικά δουλεύουν σε δύο δουλειές.
Μαρίτα: Σε σένα όλα πάνε μια χαρά, δεν πιστεύω ότι είναι μονό θέμα τύχης όλα αυτά, πιστεύω ότι είναι θέμα δουλειάς , μαζί με την γενικότερη  θετική στάση ζωής που έχεις
Λ.Μαντά: Όχι μόνο. Υπάρχουν ορισμένα πράγματα στην ζωή που σου έρχονται όντως από τύχη σαν λαχείο. Ας πούμε ένας σωστός σύντροφος είναι ένα λαχείο.
Μαρίτα: Είναι όμως και το ότι ελκύεις ένα σωστό σύντροφο, όταν σκέφτεσαι θετικά.
Λ.Μαντά: Έχεις κάποιες συντεταγμένες που πάνω σε αυτές ψάχνεις. Όμως είναι και λίγο λαχείο. Το πώς θα διαχειριστείς τα χρήματα του λαχείου αυτό είναι δική σου υπόθεση.
Μαρίτα Γράφεις στον υπολογιστή;
Λ.Μαντά: όταν ξεκίνησα όχι, δεν εμπιστευόμουνα καθόλου τον υπολογιστή,, και ήταν και μέχρι να μάθω, αλλά τώρα μου κερδίζει πολύτιμο χρόνο.
Μαρίτα: Για σκέψου τώρα εκείνο τον καιρό που ο συγγραφέας έπρεπε να γράψει στο χέρι
Λ.Μαντά:  Το πρώτο μου βιβλίο, το είχα γράψει σε Α4 κόλλες, ήταν το «Την μέρα που σε γνώρισα», αυτό είχε γραφτεί στο χέρι. Όπως επίσης είχε μισό-γραφτεί στο χέρι και το «Βαλς», μετά πλέον είπα ότι είναι πολύτιμος ο χρόνος και τον χάνω έτσι.
Μαρίτα ¨Έρχεται η νέα εποχή του ηλεκτρονικού βιβλίου.
Πως σου φαίνεται αλήθεια αυτό το σκηνικό Λένα;
Λ.Μαντά:  Πρόσφατα μίλαγα με τον κ. Ψυχογιό, ο οποίος θα έλεγα είναι και από τους πρωτοπόρους, γιατί ήδη υπάρχουν ηλεκτρονικά βιβλία στην ιστοσελίδα του, πολλά από τα βιβλία των συγγραφέων του, και μου έδειξε το e-book. Είναι σε ένα μέγεθος σημειωματάριου,  έχει πάρα πολλά πλεονεκτήματα, με πρώτο την οικολογική συνείδηση που οφείλουμε σιγά- σιγά να αποκτούμε, γιατί πλέον δεν υπάρχει χαρτί, μπορείς να αποθηκεύσεις 500 βιβλία μέσα που σημαίνει ολόκληρη βιβλιοθήκη, και παράλληλα με αυτό τον τρόπο, είναι εύκολα προσβάσιμα τα βιβλία στους Έλληνες που μένουν στο εξωτερικό, οι οποίοι δεν μπορούν να προμηθευτούν βιβλία Ελλήνων συγγραφέων.
Μαρίτα: Αυτό είναι το θετικό, αλλά αν δεν πιάσεις το βιβλίο, αν δεν μυρίσεις την μυρωδιά του χαρτιού…
Λ.Μαντά:  Αυτό δεν απευθύνεται σε εμάς, εντός εισαγωγικών τους παλιούς, ούτε θα σταματήσει να υπάρχει το βιβλίο, σαν βιβλίο στην αγορά.
Μαρίτα: Οι δίσκοι σταμάτησαν Λένα μου.
Λ.Μαντά: Ναι αυτό είναι το μέλλον. Τα παιδιά μου όταν πρωτοείδαν δίσκο βινιλίου, λένε τι είναι αυτό, είναι  μεγάλο για cd! Η τεχνολογία προχωράει, και παράλληλα να το δούμε και από την πλευρά κάποιων άλλων βιβλίων, γιατί αυτό είναι σοβαρό, με την πληθώρα των βιβλίων που υπάρχουν πλέον στην ελληνική αγορά, ένα βιβλίο έχει ζωή έξι μήνες. Αυτό σημαίνει, πάρα πολλοί εκδότες, προχωρούν σε πολτοποίηση βιβλίων, αυτά που δεν έχουν τόση κίνηση πλέον. Ένα βιβλίο όμως που χάνεται, για μένα είναι μια ψυχή που χάνεται. Και όταν μπορείς αυτό να το εμποδίσεις, και να υπάρχει σε ένα αρχείο , για τον ένα αναγνώστη που θα το αναζητήσει, αυτό είναι στα θετικά. Θα χρειαστούν δεκαετίες, για να φύγει το βιβλίο, δεν είναι κάτι που αφορά μόνο εμάς.
Μαρίτα: Είναι και το πρόβλημα των επόμενων γενεών, να διαλέξουν εκείνοι μόνοι τους πως θα γράψουν.
Λ.Μαντά:  Βεβαίως, σημασία έχει, να τους γίνει τόσο εύχρηστο, να το έχουν μαζί τους και να διαβάζουν.
Μαρίτα: Ίσως αυτό που θα πρέπει να ευχηθούμε, είναι μακάρι να διαβάζουν και ας διαβάζουν όπως θέλουν .
Λ.Μαντά: Στην Ελλάδα που είναι σφηνωμένη στο 8% στο αναγνωστικό κοινό, το οποίο το θεωρώ εξαιρετικά  χαμηλό ποσοστό, σε σχέση με τους τίτλους των βιβλίων που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά, νομίζω πως αυτό που θα πρέπει να μας απασχολεί όλους, είναι πως θα αυξήσουμε το αναγνωστικό μας κοινό, μαθαίνοντας και εκπαιδεύοντας νέους αναγνώστες, από τα παιδικά χρόνια.
Μαρίτα: Στα βιβλιοπωλεία μου λένε ότι υπάρχουν  πάρα πολλοί μικροί  αναγνώστες ως το τέλος του  δημοτικού, στην εφηβεία μειώνονται , για να επανέλθουν μετά στα φοιτητικά χρόνια.
Λ.Μαντά:   Στα μαθητικά χρόνια, ειδικά του λυκείου, τα παιδιά είναι τόσο πολύ πιεσμένα, φορτισμένα τα βομβαρδίζουν με τόσες γνώσεις.
Μαρίτα: Τόσες  πολλές και αρκετές  άχρηστες πετρίτες  ενώ την ίδια στιγμή λείπει η γνώση για την κατανόηση της ζωής  της χαράς των καλών σχέσεων και πολλών άλλων  .
Λ.Μαντά:  Α, μπράβο, έτσι  δεν μπορούμε να έχουμε απαιτήσεις. Αν όμως από την παιδική ηλικία, έχουν μάθει να αγαπούν το διάβασμα, αυτή η αγάπη που λέγαμε θα επιστρέψει, και θα έχουν επαφή ξανά με το βιβλίο.
. Βλέπω όμως να γίνεται μόδα το βιβλίο, και στους μικρούς και στους μεγάλους αναγνώστες. Αυτό που χρειάζεται ίσως είναι το ελληνικό κοινό να εμπιστευτεί λίγο παραπάνω τους Έλληνες συγγραφείς, με λυπεί όταν ακούω δεν διαβάζω Έλληνες συγγραφείς, εξοργίζομαι όταν αυτό το λέει Έλληνας συγγραφέας, γιατί το έχω ακούσει και αυτό, θεωρώ ότι έχουμε ένα πάρα πολύ καλό δυναμικό, Ελλήνων συγγραφέων, με θέματα που αφορούν περισσότερο την ελληνική πραγματικότητα, και θεωρώ άδικο, να απορρίπτουμε κάτι χωρίς να το έχουμε γνωρίσει.
Μαρίτα:: Ναι, συμφωνώ απόλυτα σε αυτό. Έχεις επισκεφθεί δυο  τρεις φορές την Κρήτη  πως νιώθεις στο νησί μας  
Λ.Μαντά: Α !! Η Κρήτη έχει ένα χρώμα και ένα ήχο διαφορετικό. Από την στιγμή που πατάς το πόδι σου λες «ώπα», τώρα είμαστε κάπου αλλού.
έτσι όπως ερχόμασταν και έβλεπα θάλασσα και έβλεπα αυτές τις παραλίες, μου άρεσε τρελά. Αν δεν είχα οικογένεια, μάλλον θα γύριζα με ένα σακίδιο γύρω - γύρω την Ελλάδα. Όμως η οικογένεια είναι η άγκυρά σου και οι ρίζες σου…..
Μαρίτα: Αυτό το κάνεις με το μυαλό, γυρνάς στον  κόσμο, στον χρόνο, πηγαίνεις μπρος, πηγαίνεις πίσω, ανακαλύπτεις συναισθήματα, που τα βρίσκεις όλα αυτά τα συναισθήματα και μας τα δίνεις;
Λ.Μαντά Σαν την αναπνοή έρχονται ,από μόνα τους ξεπηδάνε εικόνες, σκέψεις, συναισθήματα, δεν μπορείς να ξέρεις από πού θα πάρεις,  το έναυσμα για να δημιουργήσεις κάτι, και ούτε ξέρεις που θα βγάλει αυτό που θα δημιουργήσεις φυσικά.

Μαρίτα: Έτσι λοιπόν σιγά - σιγά κύλησε αυτή κουβεντούλα  όσο για αυτό το καλοκαίρι ξέρουμε ότι  τι θα διαβάσουμε, μεταξύ άλλων και το «Τελευταίο τσιγάρο», το νεότερο βιβλίο της

 
Κέντρο Καρδιάς 95 FM - Αρχική Σελίδα